konstantinos’ blog

Περίεργες μέρες, περίεργες νύχτες που συμβαίνουν διάφορα αλλά την ίδια ώρα δεν συμβαίνει και τίποτα. Συναντήσεις, συμπτώσεις, συγκυρίες. Όλες θετικές εκ πρώτης όψεως… Και μετά το ίδιο γνώριμο συναίσθημα που δεν ξέρεις τι να περιμένεις και προβληματίζεσαι και κάνεις διάφορες σκέψεις. Και πόσο καιρό είχα να το νοιώσω αυτό! Και μου αρέσει ασχέτως από το τι θα φέρει το μέλλον. Τις περισσοτερες φορές νομίζω ότι αντιμετωπίζω τη ζωή τόσο επιφανειακά (χαρούμενα για άλλους) που το να έχω έστω και κάτι προβληματικό να μου απασχολεί το μυαλό το βρίσκω θετικό. Καλύτερα κάτι, οτιδήποτε…από το τίποτα. Φυσικά ξέρω ότι αυτό δε θα κρατήσει και πολύ, και μετά πάλι χαχαχου χαχαχα. Κάπου διάβασα και για το γονίδιο της ευτυχίας που κάποιοι λίγοι άνθρωποι διαθέτουν/φέρουν… ε αν δε το έχω εγώ τότε ποιος? Και ναι, για τους επιστήμονες ευτυχία θεωρείται η τάση του να σκεφτόμαστε αισιόδοξα και να βλέπουμε την θετική πλευρά των πραγμάτων. Επιστροφή στο ‘περίεργες μέρες, περίεργες νύχτες’ όπως προ-έγραψα. Δεν ξέρω καν γιατί γράφω αυτές τις ασυναρτησίες όταν δεν μπορώ να είμαι ειλικρινής ούτε στο blog μου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θέλω να μοιραστώ το κομμάτι που παίζει στο repeat εδώ και μέρες… και ναι μία βόλτα με το αμάξι στον Ψαθόπυργο στις 1 το βράδυ θα βοηθούσε πολύ τις σκέψεις μου. Αλλά, it’s London here.

What’s the point of waiting
For life to come
I could go further
And no one’s surprised 
Your plans collapse, run off or fall apart…

This entry was posted on Wednesday, March 4th, 2009 at 1:25 am and is filed under General, Music, Video.