konstantinos’ blog

Καλοκαιρινές διακοπές τέλος, επιστροφή στο (αρκετά ζεστό και τολμώ να πω ευχάριστο) Λονδίνο και επιστροφή στην ρουτίνα. Αυτά συνοψίζουν την κυρίαρχη επικαιρότητα της καθημερινότητας μου τις τελευταίες δυο εβδομάδες. Στο περίπου… γιατί τις τελευταίες 5-6 μέρες τις πέρασα στο κρεβάτι μακριά από όλα και όλους παρέα με έναν αχρηστευμένο λαιμό, θερμοκρασίες που έφτασαν τα δεύτερα άντα, το θερμόμετρο και τα χάπια μου. Τουλάχιστον όλα αυτά έχουν εξαφανιστεί τώρα …εκτός από τα χάπια, για λίγο ακόμα.

Το μόνο θετικό από την όλη κατάσταση είναι ότι ξανάνοιωσα πόσο ωραίο είναι να έχεις το πρόγραμμα του φοιτητή: να μην πας στη δουλεία, να είσαι όλη μέρα σπίτι, να μην έχεις πρωϊνό ξύπνημα και να ασχολείσαι με πράγματα που αλλιώς δε θα είχες πολύ χρόνο γι’αυτά. Ένα από αυτά είναι και τούτο το βλόγι (δε θυμάμαι που πρωτοδιάβασα αυτή την λέξη… αλλά την υιοθετώ γιατί μου αρέσει!). Αν κάποιος από τους πέντε άντε έξι αναγνώστες μου δεν κατάλαβε ακόμα, αυτό είναι το πρώτο μου πόστι (ένα βλόγι αποτελείται από πολλά ή και λίγα καλή ώρα πόστια) γραμμένο στα ελληνικά! [ήχος από πυροτεχνήματα και από πολλά μπαλόνια που σπάνε στον αέρα]. Και αν αυτό δεν είναι αρκετό για να αποτελέσει μια καλή αναννέωση για αυτό το βλόγι, τότε πιστεύω πως η νέα εμφάνισή του συμβάλει επίσης προς αυτό. Αλλαγή από το “yellow power” στο “bondi blue power” λοιπόν όπως πληροφορεί και το κάτω μέρος!

Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να γράψω τόσα πολλά για τις διακοπές μου στην Ελλάδα αυτή την φορά αλλά για άλλη μία φορά δεν ξέρω από που να πρωτοξεκινήσω. Τo σίγουρο είναι ότι κάθε χρόνο που πηγαίνω Ελλάδα καλοκαίρι και γυρίζω μετά πίσω νοιώθω όλο και χειρότερα γιατί απλά περνάω τόσο όμορφα κάτω που το πίσω μοιάζει τόσο μίζερο και καταθλιπτικό! Πόσο μάλλον αυτή την φορά που γυρνάω Λονδίνο ενώ όλοι οι (Έλληνες) φίλοι μου ετοιμάζονται να την κάνουν τώρα για πιο ηλιόλουστα μέρη. Τουλάχιστον θα έχω να θυμάμαι ωραίες στιγμές ανάμεσα στις οποίες ένας πολύ όμορφος γάμος με πολύ PR από την πλευρά μου, χεχε (…Να Ζήσετε!), ένα γρήγορο ταξίδι στην “τώρα καταλαβαίνω γιατί τόσο hype” Μύκονο!, βραδιές στο κέντρο της Αθήνας με πολλές παλιές και νέες παρέες που ήδη νοσταλγώ (μπεεεε!) και βραδυνές βόλτες με αγαπημένες μουσικές κατά μήκος της παραλιακής πλευράς της Αθήνας. Είναι τόσο όμορφη αυτή η πόλη! αχχχ…’

Άραγε νοιώθουν κ”αι άλλοι το ίδιο? Και πως είναι να μένεις μόνιμα εκεί και να μη ζεις μόνο τα θετικά στοιχεία του “κάνω διακοπές στην Αθήνα”? Νομίζω πως το “αχχχ” θα ήταν ίδιο για μένα, ίσως με λιγότερα “χ”! Anyway (για να μην ξεχνάμε και τα αγγλικά μας), οπουδήποτε είναι καλά αρκεί να μπορείς να δεις τα θετικά και το Λονδίνο έχει πράγματι πολλά ωραία στοιχεία εκτός από ένα: ΔΕΝ του πάει ο καλοκαιρινός αέρας! χεχε. Στο ξημέρωμα της θερμότερης ίσως ως σήμερα μέρας του καλοκαιριού σε τούτη την πόλη θα κλείσω αυτό το πόστι με καλοκαιρινές εικόνες από τη νήσο Μύκονο. Λίγες, λιτές, χωρίς προσωπα αλλά με πολύ ελληνική καλοκαιρινή διάθεση. Καλές διακοπές και καλή επιστροφή σε όσους μπορεί να αναφέρεται αυτό.

This entry was posted on Sunday, July 27th, 2008 at 11:29 pm and is filed under General, Personal Artwork, Photography.